Page 81 - e-dergi-13
P. 81

Alişan Kapaklıkaya: Yüreğimin Sesini Dinledim  çocukları tanımak için eşime “Gel evlerine                          Samsun E-Dergi
 gidelim” dedim. Evlerine gittik. Bir baktım ki
 anne ve babalar kendi zamanlarında onları
 motive eden şeylerle çocukları motive etmeye
 çalışıyorlar. Konuştum. Onlarla birlikte yemeğe
 gittik. Onları birkaç defa ziyaret ettik. Onlar
 da bize geldiler. Savaş baltaları gömüldü.
 Çocuklar teşekkür belgesi aldı, zayıflarını
 düşürdü.


 Bu durum o kadar büyük bir yankı uyandırdı
 ki… Dediler ki; “Senin bu ailelere çok katkın
 oldu. Bunu kitap yapsana…” İlk kitap fikri
 oradan çıktı. Ben o ailelerle görüşmelerimle
 ilgili, çocukların anne ve babalarla iletişimlerini
 sağlamlaştıracak bir takım paylaşımlar yaptım.
 Benim kitaplarım okuyan herkesin kendini
 bulduğu bir yapıdadır.


 Mesela aile konulu kitaplarımda da eşimle
 kavgalarımı, nasıl birbirimize çemkirdiğimizi,
 nasıl birbirimizden uzaklaştığımızı sonra
 sorunlarımızı nasıl çözdüğümüzü anlatırım.
 Çocukların mektuplarından da örnekler
 paylaştım. Sonra böylece devam etti. Halen   sordu. “Ben söyledim” dedim. “Olmaz” dedi.   Samsun’a daha önce hiç gelmiş miydiniz?
 yazmaya devam ediyorum.   “Neden?” diye sordum. “Senin atıf yapman
           lazım. Birini kaynak göstermen, birinden            Samsun’a daha önce geldim. Samsun’un
 Yeni kitap projelerinizden bahsetmek ister   alıntı yapman lazım “ dedi. “Hocam siz   ilçelerine de geldim. Sağ olsun kaymakamlık,
 misiniz?  milattan önce yaşamış Aristoteles’e, Eflatun’a,     valilik ya da belediyeler beni çağırdılar. Belki
           Sokrates’e inanıyorsunuz da bana inanmıyor          6-7 kere gelmişimdir. Ama üzerinden belki 10
 4 tane daha kitap projem var. Toplam 40 kitap   musunuz?” dedim. “Sen bu kafayla yüksek   yıl geçti. Samsunlularla tekrar buluştuğum için
 olacak inşallah. Allah ömür verdiği sürece   lisans yapamazsın” dedi. “Ben de yapmıyorum”   de çok mutlu oldum.
 yazacağım.   dedim. Bıraktım gittim.
                                                               Son olarak eklemek istedikleriniz var mı?
           Ne oldu peki? Yüreğimin sesini dinledim.
 Yıllar sonra Cenab-ı Allah   Öğretmenlikten de ayrıldım. Sırf hayallerimin   Eskiden belediyeler hep altyapı yaparlardı.
                                                               Bunlarla uğraşırlardı sadece. Şimdi Samsun
           peşinden koşmak için... Yıllar sonra Cenab-ı
 ufkumu bir açtı...  Allah ufkumu bir açtı... Ben üniversitelerde   Büyükşehir Belediyesinin böyle kültürel
           konferans vermeye başladım. O üniversiteye          bir etkinliğe önem vermesi beni çok
 Kariyeriniz boyunca yaşadığınız ve   tekrar gittim. Hocalar önde oturuyordu.   heyecanlandırdı. Bence herkese model olması
 unutamadığınız bir anınız var mı?  İnsanlar sağ olsunlar büyük bir ilgi ve sevgi   gerekiyor. Belediyelerin artık yaşam kalitesine,
           gösteriyorlar. Büyük bir dikkatle dinliyorlar.      sosyal alanlara, eğitime ve kültüre daha çok
 Çok var. Aklıma ilk gelen anıyı paylaşmak   Konferans bitiminde oradaki “Yapamazsın”   önem vermesinin örneğidir Samsun... Onun
 istiyorum. Ben yüksek lisans yaparken tez   diyen hocam gelip oradaki hocalara “Alişan   için çok teşekkür ediyorum.
 yazım aşamasında bir cümle yazdım. Yüksek   benim öğrencimdi” diyerek hava attı. Bu anı
 lisans hocam “Bunu kim söylemiş?” diye   hiç unutmuyorum.
 80                                                                                                               81
   76   77   78   79   80   81   82